Jawność arbitrażowych postępowań inwestycyjnych: Ekwador

Brak jawności postępowań arbitrażowych jest krytykowany z wielu stron.  Trzeba jednak pamiętać, że poziom otwartości postępowań (lub jej braku) nie jest jednorodny.  W praktyce mamy do czynienia z całym spektrum rozwiązań: od zastrzeżenia całkowitego „confidentiality” (w tym np. korzystanie z „secure encryption technologies” w celu zabezpieczenia komunikacji między stronami i trybunałem w sprawie Vatenfall v. Germany (II) (ICSID): link), poprzez wypuszczenie do sfery publicznej lakonicznej informacji n/t istnienia postępowania oraz zaangażowanych w nie stron, aż do pełnej dostępności (wybranych) dokumentów oraz live streamingu rozpraw (czasami również rejestrowanego i dostępnego też później; zob. Bilcon v. Canada (UNCITRAL): link oraz Mesa Power Group v. Canada (UNCITRAL): link).

Wiele rozwiązań przewiduje Konwencja UNCITRAL dotyczącą jawności w traktatowych sporach inwestor-państwo (zob. więcej na tym blogu: link).

Niezależnie od tych „globalnych” trendów, warto w tym miejscu wspomnieć o „lokalnym” mechanizmie, który wypracowano w Ekwadorze.  W Ekwadorze, w formie swojego rodzaju „instytucjonalnego disclosure”, Prokurator Generalny przedstawia szczegółową informację n/t międzynarodowych postępowań arbitrażowych i sądowych, w których reprezentuje państwo.  Z komunikatu opublikowanego 27 lipca b.r. można się wiele dowiedzieć n/t postępowań, które Ekwador prowadzi m.in. z Chevron, Occidental, Perenco oraz Burlington Resources.  Komunikat uwzględnia również zawiadomienia o potencjalnych sporach na podstawie BIT-ów: od maja 2014 r. około 10 inwestorów zgłosiło rządowi Ekwadoru taką informację.  Komunikat Prokuratora dostępny jest tu: link.

Rzut okiem na rozwiązania instytucjonalne dotyczące jawności inwestycyjnych postępowań arbitrażowych w Ekwadorze jest uzasadniony, ponieważ państwo to—podobnie jak Polska—bardzo często występuje po stronie „respondenta”.  Pomimo podobnej sytuacji procesowej, podejście do jawności różni się między tymi państwami w sposób znaczący.

Chociaż postępowania w których Ekwador jest stroną w praktyce charakteryzują się różnym stopniem jawności, wspomniane „instytucjonalne disclosure” dostarcza pełnej informacji n/t ilości postępowań (oraz ich charakteru), w które państwo to jest zaangażowane.  W Polsce podobny mechanizm informacyjny nie został jeszcze wypracowany, dlatego też brak pewności w ilu (i w jakich) sprawach Polska występuje po stronie respondenta.  Konserwatywne podejście Polski do kwestii jawności inwestycyjnych postępowań arbitrażowych ilustruje też niechęć do upubliczniania przez odpowiedzialne ministerstwa orzeczeń arbitrażowych, które je dotyczą—z tego powodu zainteresowane podmioty (głównie NGOs) zaczęły występować do sądów administracyjnych, żądając udostępnienia orzeczeń jako chronionej prawnie „informacji publicznej”: link .

Międzynarodowa Karta Energetyczna przyjęta w Hadze

Dziś, 20 maja 2015 r., podczas konferencji ministerialnej w Hadze, delegaci z 75 państw formalnie przyjęli Międzynarodową Kartę Energetyczną (International Energy Charter).  Przyjęcie Karty to deklaracja woli zwiększenia współpracy pomiędzy państwami-sygnatariuszami w ramach sektora energetycznego (link).

Polska uczestniczy w tym procesie: (link).

Przyjęty tekst Karty: (link).  Więcej na temat tego instrumentu: (link).

Międzynarodowa Karta Energetyczna aktualizuje vel modernizuje przyjętą w 1991 r. w Hadze Kartę Energetyczną, której celem była integracja wschodnio- i zachodnio-europejskiego rynku energetycznego.  Karta miała charakter deklaracji politycznej, która zaowocowała podpisaniem  w 1994 r. w Lizbonie Traktatu Karty Energetycznej (Energy Charter Treaty), który wszedł w życie w 1998 r. (link).

Traktat Karty Energetycznej to wielostronna umowa międzynarodowa, regulująca m.in. kwestie dot. handlu i przesyłu energii. Przewidziany w niej arbitrażowy mechanizm rozwiązywania sporów jest często wykorzystywany w praktyce.  Warto w tym miejscu wskazać, że ostatnio Włochy wypowiedziały Traktat (link).

 

Europejska Federacja Prawa Inwestycyjnego i Arbitrażu (EFILA)

W Brukseli 1 lipca b.r. rozpoczęła działalność Europejska Federacja Prawa Inwestycyjnego i Arbitrażu (ang. European Federation for Investment Law and Arbitration – EFILA).  Federacja, mająca formę think-tank’u, zamierza być główną platformą reprezentującą interesy użytkowników arbitrażowych mechanizmów rozwiązywania sporów inwestor-państwo na poziomie europejskim.   Nikos Lavranos – Sekretarz Generalny EFILA – zadeklarował, że platforma ta ma na celu „zrównoważenie” dyskusji n/t arbitrażu inwestycyjnego, umożliwiając m.in. ustosunkowanie się do aktualnej medialnej krytyki tego mechanizmu rozwiązywania sporów (zob. „Supporters of Investment Arbitration Launch EU Think Tank”, Global Arbitration Review, 7 lipca 2014 r., link poniżej).  EFILA planuje również aktywność publikacyjną oraz informacyjną, w tym organizację sesji naukowych oraz dorocznych konferencji.

Członkowie instytucjonalni-założyciele EFILA to: White & Case, Shearman & Sterling, Linklaters, Luther (Niemcy) oraz Mannheimer Swartling (Szwecja).  Partnerzy tych firm zasiadają w radzie wykonawczej razem z przedstawicielami Herbert Smith Freehills, Quinn Emanuel Urqhart & Sullivan, Norton Rose Fulbright oraz NautaDutilh.  Rada doradcza federacji obejmuje: prawników korporacyjnych Shell, Sanofi oraz Achmea; fińskich, węgierskich oraz polskich prawników rządowych; przedstawicieli Stałego Sądu Arbitrażowego w Hadze, Międzynarodowego Trybunału ds. Roszczeń Iran-USA w Hadze oraz Międzynarodowej Izby Gospodarczej w Paryżu; a także przedstawicieli akademii (Loukas Mistelis, Queen Mary, University of London).  Istotną rolę w powstaniu EFILA odegrali: Gerard Meijer (NautaDutilh w Rotterdamie oraz Sekretarz Generalny P.R.I.M.E. Finance) oraz Nikos Lavranos (przez ostatnie cztery lata starszy doradca holenderskiego ministerstwa spraw zagranicznych w/s negocjowania traktatów inwestycyjnych).

System arbitrażowego rozwiązywania sporów inwestor-państwo rodzi wiele kontrowersji.  Negocjowane od czerwca 2013 r. przez Komisję Europejską porozumienie dotyczące handlu i inwestycji pomiędzy UE a USA – Transatlantyckie Partnerstwo w dziedzinie Handlu i Inwestycji (ang. Transatlantic Trade and Investment Partnership – TTIP) – wzbudza bardzo duże zainteresowanie publiczne.  W połowie marca rząd Republiki Niemiec wyraził swoje negatywne stanowisko dla wprowadzenia arbitrażu inwestor-państwo do TTIP, stwierdzając, że z perspektywy Niemiec amerykańscy inwestorzy w UE mają zapewnioną wystarczającą ochronę prawną w sądach krajowych.   Zdanie krytyczne wyraziła także Francja.  Inne środowiska również zgłosiły swoje wątpliwości.  W odpowiedzi na zainteresowanie społeczne, Komisja Europejska otworzyła w marcu b.r. konsultacje publiczne dot. mechanizmu rozwiązywania sporów inwestor-państwo w TTIP.  EFILA uczestniczy w tych konsultacjach.

Jak podkreślił Sekretarz Generalny EFILA, „nikt nie twierdzi, że obecny system rozwiązywania sporów inwestor-państwo jest idealny.  System ten, jeśli chce przetrwać, musi ewoluować.  EFILA uważa, że wiele argumentów krytycznych, które pojawiają się w debacie jest opartych na błędnych założeniach oraz nieścisłościach i dlatego wymagają pogłębionej analizy”.

EFILA:

Rada wykonawcza EFILA:

Yas Banifatemi, Shearman & Sterling, Paris

Markus Burianski, White & Case, Frankfurt

Richard Happ, Luther, Cologne

Stephen Jagusch, Quinn Emanuel Urquhart & Sullivan, London

Nikos Lavranos, EFILA secretary-general

Gerard Meijer, NautaDutilh, Rotterdam

Patricia Nacimiento Norton Rose Fulbright, Frankfurt

Jakob Ragnwaldh, Mannheimer Swartling, Stockholm

Daniella Strik, Linklaters, Amsterdam

Matthew Weiniger QC, Herbert Smith Freehills, London

Rada doradcza EFILA:

Frank ter Borg, manager of public affairs at Achmea

Jean-Guy Carrier, former secretary-general of the International Chamber of Commerce

Brooks Daly, deputy secretary-general at the Permanent Court of Arbitration in The Hague

Alexander de Daranyi, director and head of finance law at Sanofi in Paris

Emmanuel Gaillard, partner at Shearman & Sterling in Paris

Levente Gazdag, counsellor at the Ministry of Foreign Affairs of Hungary

Hans van Houtte, president of the Iran-United States Claims Tribunal in The Hague

Loukas Mistelis, professor at Queen Mary, University of London

Davide Rovetta, of counsel at Grayston & Company in Brussels

Kimmo Siniviuori, commercial counsellor at the Ministry of Foreign Affairs of Finland

Karol Tofil, senior expert at the Ministry of Economy of Poland

Arjan Waayer, senior legal counsel at Shell

Sekretariat EFILA:

Nikos Lavranos (secretary-general)

Blazej Blasikiewicz (general manager)

Lukasz Gorywoda (general manager)

Członkowie-założyciele EFILA:

White & Case

Luther

Mannheimer Swartling

Linklaters

Shearman & Sterling

Pozostali członkowie EFILA:

Achmea

Herbert Smith Freehills

NautaDutilh

Więcej informacji na: (link) oraz (link) (wymaga subskrypcji)

Hello world! Please add at least one Widget in "Appearance → Widgets" to Footer Sidebar #1
Copyright © freshface 2013