Archive

November 2013

Sąd w NY: Poprzez przystąpienie do Konwencji ICSID i zgodę na postępowanie arbitrażowe Argentyna zrzekła się immunitetu

Sąd Federalny w NY orzekł, że poprzez przystąpienie do Konwencji ICSID i zgodę na postępowanie arbitrażowe Argentyna zrzekła się immunitetu przysługującego jej na mocy Foreign Sovereign Immunities Act (FSIA).

Zdaniem sądu Argentyna zrzekła się immunitetu na podstawie dwóch wyjątków przewidzianych przez FSIA: (1) dorozumiane zrzeczenie się immunitetu (28 U.S.C. § 1605(a)(1)), oraz (2) zrzeczenie się wskutek orzeczenia arbitrażowego (28 U.S.C. § 1605(a)(6)).

Sprawa: Blue Ridge Investments, L.L.C. v. Republic of Argentina, 19 sierpnia 2013 r.

“Guerrilla tactics” w arbitrażu międzynarodowym

Strategie procesowe “guerilla” polegają na wykorzystaniu niekonwencjonalnych środków procesowych i poza-procesowych w sytuacji, w której dana strona nie dysponuje wystarczającym materiałem dowodowym i argumentami merytorycznymi na poparcie swoich żądań procesowych. Występują zarówno w postępowaniach sądowych, jak i arbitrażowych.

Większość sporów kończy się wskutek merytorycznej konfrontacji rozstrzygającej problematyczną kwestię. “Guerrilleros” próbują jednak uniknąć lub opóźnić konfrontację, uciekając się do taktyki “małej wojny”, która ma na celu stopniowe osłabienie (finansowe) drugiej strony.

Etap postępowania, gdzie taktyczne nadużycia najczęściej mają miejsce to przedstawienie dokumentów potrzebnych składowi orzekającemu do wydania orzeczenia (w systemie common law ten etap to “discovery”). Żądanie przedstawienia dokumentów wykraczające ilością i zakresem czasowym poza zdrowy rozsądek może finansowo pogrążyć drugą stronę.

Autorzy niedawno opublikowanej książki “Guerrilla Tactics in International Arbitration”  wskazują na problemy związane ze strategicznym nadużywaniem postępowań arbitrażowych i proponują sposoby ich rozwiązania. Główne zagadnienia książki to: (1) czym są taktyki “guerrilla”; (2) problemy etyczne związane z korzystaniem z taktyk “guerrilla”; oraz (3) jak na nie reagować.

Günther J.  Horvath, Stephan  Wilske, Niamh  Leinwather (red.), Guerrilla Tactics in International Arbitration, Kluwer Law International (2013)

AAA: Zaskarżanie wyroku w ramach procesu arbitrażowego

1 listopada 2013 r. zaczęły obowiązywać reguły dotyczące zaskarżania orzeczeń w ramach samego procesu arbitrażowego, przygotowane przez Amerykańskie Stowarzyszenie Arbitrażowe (American Arbitration Association, AAA) oraz jego „międzynarodowe” ramię: ICDR (International Centre for Dispute Resolution). Opcjonalne Arbitrażowe Reguły Apelacyjne (Optional Appellate Arbitration Rules) po raz pierwszy umożliwiają stronom wprowadzenie do umowy dodatkowego zapisu, zgodnie z którym decyzja trybunału arbitrażowego będzie podlegała zaskarżeniu do nowo powstałego Trybunału Apelacyjnego AAA.

Wprowadzenie mechanizmu apelacji do samego procesu arbitrażowego jest rozwiązaniem bardzo progresywnym, które może zrewolucjonizować krajową i międzynarodową praktykę arbitrażową. Tradycyjnie wyrok sądu arbitrażowego można zaskarżyć do sądu powszechnego. Zakres kontroli jest bardzo ograniczony. Co do zasady sąd powszechny nie kontroluje ani merytoryczności zaskarżonego wyroku, ani też tego, w jaki sposób trybunał arbitrażowy dokonał interpretacji faktów i jak zastosował prawo. Jako ogólnie uznane podstawy odmowy uznania albo stwierdzenia wykonalności wyroku trybunału arbitrażowego przyjmuje się takie poważne naruszenia jak, np., to że wyrok trybunału przekroczył zakres zapisu na sąd polubowny, uzyskano go za pomocą przestępstwa albo podstawą jego wydania był dokument podrobiony, lub też nie zastosowano podstawowych zasad postępowania, które pozbawiły stronę możliwości obrony swoich praw.

Ograniczony zakres kontroli wyroków arbitrażowych ma na celu zapewnienie ich ostatecznego charakteru i uniknięcie problemów związanych z wieloinstancyjnością postępowań przed sądami powszechnymi. Jednak jak wskazuje AAA, czasami strony – szczególnie w przypadku dużych i skomplikowanych sporów – potrzebują mechanizmu apelacyjnego jeszcze w ramach samego procesu arbitrażowego. Praktyka wskazuje, że takie mechanizmy są tworzone ad hoc przez użytkowników postępowań arbitrażowych. W celu standaryzacji tych praktyk, AAA opracowało swoje reguły.

Opcjonalne Arbitrażowe Reguły Apelacyjne AAA wprowadzają kontrolę materialną wyroków arbitrażowych, pozwalając stronom na podnoszenie zarzutów naruszenia prawa oraz błędnej interpretacji faktów. Zastosowanie Reguł wchodzi w zakres autonomii woli stron. Nie mogę więc one jednostronnie korzystać z tego mechanizmu; jego dostępność zależy od zgody obydwu stron. Trybunał Apelacyjny, składający się z trzech arbitrów wybranych z „panelu apelacyjnego” AAA, ma trzydzieści dni na podjęcie decyzji. Trybunał może (1) przyjąć zaskarżony wyrok jako swój własny, (2) zastąpić zaskarżony wyrok swoim wyrokiem, lub (3) poprosić strony o dodatkowe informacje i przedłużenie terminu na podjęcie decyzji. Po decyzji trybunału wyrok staje się ostateczny dla celów egzekwowania jego wykonalności. Jeżeli strony się na to zgodzą, apelacja może być rozpatrywana również przez jednego arbitra.

Opcjonalne Arbitrażowe Reguły Apelacyjne AAA: http://go.adr.org/AppellateRules

Hello world! Please add at least one Widget in "Appearance → Widgets" to Footer Sidebar #1
Copyright © freshface 2013